Babeszjoza u ludzi (Babesiosis)
Babeszjozę wywołują wewnątrzkrwinkowe (intraerytrocytarne) pasożyty – protozoa, które żyją w czerwonych krwinkach. Przenoszą je kleszcze, a rzadziej do zakażenia dochodzi podczas transfuzji krwi lub przez łożysko, czyli z matki na płód. Pasożyty rodzaju Babesia (oraz blisko spokrewnionego rodzaju Theileria) należą do najczęściej występujących i najszerzej rozpowszechnionych pasożytów krwi na świecie. Liczne gatunki Babesia mogą zakażać ludzi, przy czym najpowszechniejszy jest Babesia microti. Zakażenia wykazują zwykle charakter regionalny: w Stanach Zjednoczonych dominują przypadki wywołane przez B. microti, natomiast w Europie najczęściej stwierdza się zakażenia Babesia divergens.
Babesia w krwincej – pod mikroskopem z ciemnym polem widzenia
Pierwszy przypadek ludzkiej babeszjozy w Europie zdiagnozowano u pacjenta po usunięciu śledziony. Większość przypadków odnotowuje się jednak w północno-wschodnich i środkowo-zachodnich rejonach USA u osób z zachowaną śledzioną i bez zaburzeń odporności. Zakażenia stwierdzono niemal na całym świecie – w Azji, Afryce, Australii, Europie i Ameryce Południowej. Babeszjoza może wywoływać objawy podobne do malarii i bywa śmiertelna, szczególnie u osób starszych lub z obniżoną odpornością. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki, w których borelioza utrzymuje się od dłuższego czasu, ponieważ obecność bakterii Borrelia może osłabiać układ odpornościowy, ułatwiając rozprzestrzenianie się pasożytów.
Cykl rozwojowy i formy rozwojowe Babesia
Przebieg babeszjozy jest bardzo zróżnicowany – od infekcji bezobjawowej do gwałtownej, malariopodobnej postaci prowadzącej do ciężkiej hemolizy, czyli rozpadu czerwonych krwinek, a w skrajnych przypadkach – do śmierci. Specyficzna diagnostyka laboratoryjna obejmuje badanie morfologiczne rozmazów krwi barwionych metodą Giemsy, badania serologiczne oraz, z ograniczonym powodzeniem, diagnostykę DNA (PCR). Infekcja powoduje zmiany na powierzchni erytrocytów (wybrzuszenia i otwory), natomiast wewnątrz komórki można wykryć obecność pasożyta. Wysoki stopień zakażenia można wykryć prostym badaniem mikroskopowym krwi. W niektórych przypadkach pasożyt infekuje większość erytrocytów, podczas gdy w typowych przypadkach konieczne jest zagęszczenie zakażonych krwinek, np. metodą przygotowania do wykrywania infekcji współtowarzyszących w systemie DualDur. Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zaleca, aby diagnoza babeszjozy opierała się przede wszystkim na mikroskopowej ocenie krwi.
- Homer MJ, Aguilar-Delfin I, Telford SR, Krause PJ, Persing DH. babeszjoza. Clin Microbiol Rev 2000; 13:451-469.
- Vannier EG, Diuk-Wasser MA, Ben Mamoun C, Krause PJ. Babeszjoza. Infectious Disease Clinics of North America 2015; 29:357-370.
- Braga W, Venasco J, Willard L, Moro MH. Ultrastructure of Babesia WA1 (Apicomplexa: Piroplasma) During Infection of Erythrocytes in a Hamster Model Journal of Parasitology 2006; 92:1104-1107.
- Sun T, Tenenbaum MJ, Greenspan J, et al. Morphologic and Clinical Observations in Human Infection with Babesia microti. Journal of Infectious Diseases 1983; 148:239-248.
- https://www.cdc.gov/babesiosis/about/index.html
Hungarian 
English 
Polish 
Spanish